Kozma Dushi – Një kafe

Ne kishim kohë që s’ishim parë
Dhe plag e ndarjes qe shëruar
Dhe dashurinë puthjen e parë
Mendova do ta kem harruar

Kur të shikova
Nuk e besova
Vërtetë

Mos më rri e zemëruar
Dhe mos bëj sikur s’më njeh
Dhe pse jemi të martuar
Le ta pimë bashkë një kafe

Por ja një ditë kur të shikova
Në një rrugicë duke kaluar
Ashtu papritur e kuptova
Sa shumë, sa shumë kisha gabuar

Për dashuritë Kthehen
Një ditë Në jetë

Sa do desha ty të takoja
Në një natë me yje hënë
Në një kafe të të thoja
Gjithë ato që s’ti kam thënë